Najlepszym przyjacielem początkującego cyfrowego laboranta jest wielokrotne Undo. Narzędzia do korekty barwnej służą do poprawiania zdjęć, a nie do tworzenia dzieł. Dobrze skorygowane zdjęcie to takie, na którym efektów tej korekty w ogóle nie widać - wygląda ono tak, jakby od razu zostało zrobione dobrze i nie było nigdy otwierane w programie graficznym. Nie jest to łatwe i nie zawsze okazuje się możliwe, ale spróbować warto.

Właściciel klasycznego aparatu ma wpływ na dobór kliszy, ustawienie parametrów ekspozycji i wyboru kadru. Wszelkie błędy śmieszne obrazki na którymś z tych etapów zostaną jednak na stałe utrwalone na błonie i będą zawsze widoczne na fotografii. Fani fotografii cyfrowej znajdują się w znacznie lepszej sytuacji - przed zleceniem wykonania odbitek mogą oni dokładnie obejrzeć zdjęcie i poddać je mniejszym lub większym korektom.

Dobry program powinien pozwalać zachowywać miniatury na dysku komputera i odwoływać się do zarchiwizowanego na CD-ROM-ie albumu dopiero wówczas, gdy daną fotografię zechcemy obejrzeć w pełnej rozdzielczości. Równie istotną opcją jest możliwość przypisania zarówno albumom, jak i poszczególnym ujęciom słów kluczowych. Obrazom, na których utrwalone zostały nasze wyjazdy, przypisujemy nazwy konkretnych miejsc lub opisujemy je słowem "wakacje", a dokumentację związaną z wizytami krewnych opatrujemy hasłem "rodzina". Idealistka pracowita spokojnie publikuje stylistyczne kaloryfery.